2 Inwoners met hulpvragen ondersteunen

Doelstelling hoofdopdracht: ‘Met de inzet van maatschappelijke dienstverlening en welzijn zetten we inwoners in hun kracht, versterken we sociale netwerken en informele zorg en leveren zo een onmisbare bijdrage aan een vitale, verantwoordelijke en inclusieve samenleving en minder zware zorg’.

De impact van de collectieve dienstverlening wordt weergegeven door te tellen en te vertellen Het tellen bestaat uit het toepassen van een meetinstrument dat de impact laat zien. Het Tinten-meetinstrument is opgebouwd uit drie deelgebieden waar de interventies invloed op hebben. De drie deelgebieden zijn samenlevingsopbouw, ondersteuning en actief burgerschap. Ieder deelgebied is onderverdeeld in indicatoren (zie grafiek), die zijn vertaald naar een begrijpelijke vragenlijst voor de deelnemers. Met elke vraag geven de deelnemers op een 10-puntsschaal aan in hoeverre zij op die indicator impact hebben ervaren. Daarnaast is een kortere versie van het meetinstrument opgesteld voor de dienstverlening van het VO-team.

De vragenlijst wordt met name ingezet bij activiteiten die een oplossing zijn voor een hulpvraag en activiteiten die een potentiële hulpvraag voorkomen (zie paragraaf: "Toelichting outcome bereik en doelrealisatie" onderaan dit hoofdstuk). De vragenlijst wordt tijdens de laatste bijeenkomst ingevuld of na de activiteit gemaild aan de deelnemers. Ongeacht het deelgebied waar de activiteit zich op richt wordt de impact wel breed uitgevraagd, om zo ook de indirecte impact op andere indicatoren te meten. Wanneer een vraag echt niet van toepassing is kan deze weggelaten worden in de vragenlijst. De uitkomsten worden gebruikt voor de evaluatie van de activiteit en kunnen aanleiding zijn om de activiteit aan te passen de volgende keer dat deze georganiseerd wordt.

Het vertellen is een ander belangrijk onderdeel van het inzichtelijk maken van de impact van de collectieve dienstverlening. Dit doen we door evaluaties uit te voeren en quotes van deelnemers vast te leggen, die inzicht geven in de impact en de activiteiten beschrijven. Gezamenlijk geven deze twee methodes inzicht in de door inwoners ervaren verandering die de collectieve dienstverlening teweegbrengt: de impact. Het vertellende deel is terug te vinden, verdeeld over deze jaarrapportage.

Stijgend bereik collectief
De trend van de afgelopen jaren zet zich voort in 2025. Het aantal collectieve activiteiten en het aantal deelnemers dat we hiermee bereiken, stijgt verder. De voorgaande jaren schommelde het aantal geregistreerde vrijwilligers steeds net onder de 300, we zien nu een stijging naar 343. Ook laat het aantal ondersteunde inwonersinitiatieven dit jaar een stijging zien. Zoals in deze rapportage te lezen is, zien we hier in een aantal wijken positieve ontwikkelingen in.

Van individueel naar collectief
Al een aantal jaren proberen we waar mogelijk individuele vragen van inwoners te ondersteunen op een collectieve manier. De professionals van Vaart Welzijn kijken bij een hulpvraag altijd eerst of deze ook beantwoord kan worden door deel te nemen aan een collectieve activiteit. Daarbij maken zij gebruik van het bestaande collectieve aanbod van Vaart Welzijn en ketenpartners. Ook bespreken de teams signalen en vragen gezamenlijk en kijken zij of het naar aanleiding daarvan wenselijk is om nieuwe collectieve activiteiten te ontwikkelen. Daarvan zien we enkele voorbeelden in deze rapportage.

De collectieve activiteiten van Vaart Welzijn kunnen grofweg in drie categorieën onderscheiden worden:
1. Activiteiten die een oplossing zijn voor een bestaande hulpvraag. Bijvoorbeeld een budgetcursus of weerbaarheidstraining.
2. Activiteiten die een potentiële hulpvraag voorkomen, en waarbij er een directe relatie is met de activiteit en de potentiële hulpvraag. Zoals bij de klassentraining op maat, waarbij een hele klas training krijgt met als onderliggend doel om te gaan met ongewenst gedrag van een van de leerlingen. Deze training heeft er toe geleid dat individuele problemen door deze situatie er al waren zijn opgelost, maar ook problemen die dreigden te ontstaan zijn voorkomen.
3. Activiteiten die bijdragen aan talentontwikkeling en bevorderen van de sociale cohesie en de sociale basis. Deze activiteiten kan wel naar verwezen worden bij een individuele hulpvraag, maar is niet direct gericht op het oplossen van hulpvragen. Hier vallen o.a. een schilderworkshop en een voetbaltoernooi onder.

We kunnen dit onderscheid nog niet goed inzichtelijk maken in ons registratiesysteem en kunnen hierover dus ook nog geen exacte cijfers aanleveren. In 2026 zullen we hier aandacht voor hebben, zodat we in de volgende jaarrapportage hier beter inzicht in kunnen geven. Wanneer we een eerste inschatting maken dat zo'n 20 % van de activiteiten, met circa 15% van de totale deelnemers in de eerste categorie lijkt te vallen. 

Stijging nieuwe aanmeldingen individueel traject
Nadat het aantal nieuwe aanmeldingen voor individuele trajecten in de afgelopen rapportage een lichte daling liet zien, is dit in 2025 met 96 gestegen ten opzichte van 2024. Het aantal nieuwe aanmeldingen in 2025 is 700, in 2024 bedroeg dit 604. 

Tegelijkertijd zien we een daling in korte contacten: informatie en advies, signalen en vragen. In 2024 hebben we 3309 korte contacten gehad, in 2025 is dit gedaald naar 3017. Daarnaast is het aantal nieuwe leun- en steuntrajecten gedaald van 99 naar 67 dit jaar. Onze inschatting is dat dit veroorzaakt wordt door steeds complexere problematiek, waarbij vaker een intensiever traject nodig is.

Overbruggingsondersteuning complex
Maatschappelijk werkers geven aan dat zij inwoners ondersteunen met problematiek waarvoor zij niet de juiste persoon zijn, omdat de instanties ontbreken. Zij bieden dan wel overbruggingsondersteuning, maar door de lange wachttijden kan dit wel betekenen dat inwoners gedurende lange tijd niet de juiste ondersteuning krijgen. Voor de inwoner betekent dit dat de problemen blijven en mogelijk verergeren. Voorbeelden hiervan zijn een inwoner die te maken heeft met intiem terreur en femicide, en bij een andere casus wordt er al bijna een jaar gewacht op een onderzoek vanuit de Raad voor de Kinderbescherming.